In Memoriam Coby van Dijk-Kooijman

Een aantal weken geleden is Coby gevallen en heeft daarbij haar arm gebroken. Voor een oude dame is dat slecht nieuws, vaak komen ze daar niet meer bovenop. Zo ook Coby. Zij is na een aantal weken in de revalidatiekliniek Weddesteyn overleden op 20 juni. Zelf had ze er vrede mee, ze zei dat ze een mooi en vol leven had geleid en dat, als ze niet meer kon bridgen, het voor haar niet meer zo hoefde.

Naast haar gezin was bridgen haar grote passie. Iedereen kende Coby van het ‘napraten’ tegen zichzelf. Dat had ik anders kunnen doen. Die klaveren waren vrij. En dat terwijl we alweer met het volgende spel bezig waren. Ik had er zelfs een uitdrukking voor als iemand nog zat na te mopperen: ‘je zit te Coby-en’, zei ik dan… Scherp tot op het laatst was ze, aan haar geheugen mankeerde helemaal niets. Ze vond het leuk om met beginnende, enthousiaste bridgers te spelen, mensen waar ze haar grote kennis aan kwijt kon en die daar ook wat van opstaken. Volgens de analen was ze lid van Victoria sinds 1987, ze was hiermee een van de langstzittende leden.

Naast bridgen had ze nog meer hobby’s. Ze heeft tot op hoge leeftijd gezwommen en, tot het niet meer ging, gehandwerkt. Ze had een opleiding tot coupeuse gevolgd en heeft veel van haar eigen kleding zelf gemaakt. Ook voor de kinderen was ze altijd aan het naaien. Haar man was vrachtwagenchauffeur ‘op het buitenland’, dus Coby was veel alleen thuis met hun 4 kinderen. Daardoor is ze zeer zelfstandig geworden. Mede hierdoor kon ze voor Tupperware werken. Ze is zelfs rayonhoofd geweest.

Het was een vrouw die niet achter de geraniums ging zitten. Ze had naast het bridgen nog andere kaartclubjes. Ook ging ze naar de Thuishuisactiviteiten en deed ze mee aan de scootmobieltochten. Op haar scootmobiel kon je haar overal in de stad tegenkomen, ze had altijd zin om op een terrasje een lekker kopje koffie te drinken. En als rechtgeaarde oma heeft ze altijd op haar 4 kleinkinderen gepast. Inmiddels had ze ook alweer 3 achterkleinkinderen.

Haar vakanties bracht ze graag door in een zonnig land. Ook is ze een keer naar Nieuw-Zeeland geweest, waar 2 van haar broers waren gaan wonen.

Dag lieve Coby, we zullen het missen dat we je nooit meer zullen horen ‘Coby-en’.

Carolien Meijer

Voor de rouwkaart met uitvaartgegevens klik hier